தாழம்பூவே வாசம் வீசு
தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு
வீடேதும் இல்ல வாசலும் இல்ல
அன்புக்கு பஞ்சமில்லே
தாலேலோ தாலேலோ

தாழம்பூவே வாசம் வீசு
தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு

நடந்தால் காஞ்ச நிலம் செழிக்கும்
சிரிச்சா கோயில் மணி அடிக்கும்
கண்ட கண்ணு படும்

பேசும் போது தாயைப் பார்த்தேன்
தோளில் தூங்கும் பிள்ளை ஆனேன்

நெஞ்சத்திலே ஏஏ..ஏஏ..ஏஏ

நெஞ்சத்திலே ஊஞ்சல் கட்டி
ஆராரிரோ பாடவோ

தாழம்பூவே வாசம் வீசு
தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு
வீடேதும் இல்ல வாசலும் இல்ல
அன்புக்கு பஞ்சமில்லே
தாலேலோ தாலேலோ

தாழம்பூவே வாசம் வீசு
தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு

இனி நான் கோடி முறை பிறப்பேன்
உன்னை நான் பார்க்க விழி திறப்பேன்
இது சத்தியமே

நீரும் போனால் மேகம் ஏது
நீயும் போனால் நானும் ஏது

என்னுயிரே ஏஏஏஏ..

என்னுயிரே நீ இருக்க
உண்மை இது போதுமா

தாழம்பூவே வாசம் வீசு
தாயின் தாயே கொஞ்சிப்பேசு

வீடேதும் இல்ல வாசலும் இல்ல
அன்புக்கு பஞ்சமில்லே
தாலேலோ தாலேலோ

- புலமைபித்தன்

கொஞ்ச நேரம்
கொஞ்ச நேரம்
கொஞ்சிப் பேசக் கூடாதா?

அந்த நேரம்
அந்தி நேரம்
அன்புத் தூறல் போடாதா?

கொஞ்ச நேரம்
கொஞ்சும் நேரம்
எல்லை மீறக் கூடாதா?

இந்த நேரம்
இன்ப நேரம்
இன்னும் கொஞ்சம் நீளாதா?

--

கண்ணில் ஒரழகு
கையில் நூறழகு
உன்னால் பூமி அழகே

உன்னில் நானழகு
என்னில் நீயழகு
நம்மால் யாவும் அழகே

கண்ணதாசன்
பாடல்வரி போல
கொண்ட காதல் வாழும் நிலையாக

கம்பன் பாடிப்
போன தமிழ்ப் போல
எந்த நாளும் தேகம் நலமாக

மழை  நீயாக
வெயில் நானாக
வெள்ளாமை இனி

--
கொக்கிப் போடும் விழி
கொத்திப் போகும் இதழ்
நித்தம் கோலமிடுமா?

மக்கள் யாவரையும்
அன்பில் ஆளுகிற
உன்னைப் போல வருமா?

வெளி வே-ஷம்
போட தெரியாமல்
எனதாசை கூட தடுமாறும்

பல கோடி
பேரின் அபிமானம்
உனக்காக ஏங்கும் எதிர்காலம்

நீ என் நாடு
நான் உன்னோடு
மெய் தானே இது

- யுகபாரதி

இது தாய் பிறந்த தேசம்
நம் தந்தை ஆண்ட தேசம்
இது நாம் வணங்கும் தேசம்
உயிர் நாடி இந்த தேசம்
மண் பெரிதா உயிர் பெரிதா
பதில் தரவா இப்போதே
வா புலியே நம் வாழ்வும் சாவும் யார் வசம்

வீரத்தை குண்டுகள் துளைக்காது
வீரனை சரித்திரம் புதைக்காது
நாட்டை நினைக்கும் நெஞ்சங்கள்
வாடகை மூச்சில் வாழாது
இழந்த உயிர்களோ கணக்கில்லை
இருமி சாவதில் சிறப்பில்லை
இன்னும் என்னடா விளையாட்டு
எதிரி நரம்பிலே கொடியேற்று
நிலத்தடியில் புதைந்திருக்கும்
பினங்களுக்கும் மனம் இருக்கும்

தாயோ பத்து மாசம் தான்
அதிகம் சுமந்தது தேசம் தான்
உயிருன் உடலும் யார் தந்தார்
உணர்ந்து பார்த்தால் தேசம் தான்
இந்த புழுதிதான் உடலாச்சு
இந்த காற்று தான் உயி மூச்சு
இன்று இரண்டுமே பரிப்போச்சு
இன்னும் என்னடா வெரும் பேச்சு
கை விலங்கை உடைத்திடடா
எரிமலையே எழுந்திடடா

- அறிவுமதி