சினிமா பார்த்துவிட்டு வெளியேறியதும்
போகும் வழி எங்கும் படத்தின் காட்சிகளை
பேசிக்கொண்டே செல்லும் மக்களைப்போல
உன்னை பிரிந்ததும் உன்னை பற்றியே
பேசிகொள்வேன் தனியாய்

எதேச்சையாக ஒருமுறை என்னை
பார்த்திருப்பாய் நீ
மறுபடியும் பார்க்க மாட்டாயா என
மரண பார்வை பார்துகொண்டிருபேன் நான்

" அவளிடம் அப்படி என்னடா இருக்கிறது "   என்று
என் நண்பர்கள் கேட்டால் அன்று முழுதும்
தூங்காமல் சந்தோசபடுவேன்.
எல்லோரும் ரசிக்கும் சராசரி பெண்ணாய்
இல்லாமல் நான் மட்டும் ரசிக்கும்
சமத்து பெண்ணாய் இருக்கிறாயே என்று

உன்னை அழகியாக காட்டியது என் கண்கள்
பேரழகியாக காட்டியது என் காதல் தான்

என் அருகில் இருக்கும் எல்லோரிடமும் பேசிவிட்டு
என்னிடம் மட்டும் ஒரு பார்வை
உதிர்த்து போவாய்
எனக்கு தெரியும்
அம்மனின் அருள் எபோதுமே பக்தனுக்கு தான்
அருகிலே இருந்து அர்ச்சனை செய்யும்
அர்ச்சகனுக்கு இல்லை
அருகிலே இருப்பவர்கள் அர்ச்சகர்கள்
நான் உன் பக்தன்

என் கடைசி வாழ்க்கை வந்தாலும்
என் காதலை சொல்லமாட்டேன் உன்னிடம்
கல்யாண நாள் குறித்தால் சொல்லி அனுப்பு
மொய் எழுதும்போது என் பெயருக்கு நேரே
உயிர் என எழுத வருகிறேன்

- முகவை சகா

பாவம் மழை
இடியும் மின்னலும்
கீறும் வலி பொறுத்து
மண்ணுக்காய் நீளும் கரங்களை
மறுக்கும் மனங்கள் உண்டென்று
மழைக்கு தெரியாது
மனிதர்கள் குணத்தால்
மாறுபட்டவர்களென்று.

வீடு நனையுதென்றும்
விறகு புகையுதென்றும்
ஆடை உலரவில்லையென்றும்
முகம் சுளிக்கும் மனங்களை
மழைக்கு தெரியாது.

மழை நினைத்திருக்கும்
மனிதர்கள் மகிழ்வார்களென்று
மண்ணும் மரங்களும்
மலர்களும் மலைகளும்
சின்ன மழலைகளும்
மகிழ்வார்கள்
மழைகண்டு
முகம் சுளித்து
குடை விரித்து
கதவடைக்கும்
மனிதர்களுக்காய்
ஒளி உமிழும்
உயிர் துறந்து
முகம் கறுத்து
வலி பொறுத்து
கரம் கொடுக்கும்
மழைக்கு தெரியாது
மனிதர்கள் மனங்காளல்
மாறுபட்டவர்களென்று.

- சாந்தினி வரதராஐன் (நன்றி : வார்ப்பு)